Achtergronden

Eigen bewustwording

Ik ben gek op wilde dieren. In Afrika heb ik een aantal landen mogen bezoeken en vele safari’s mogen meemaken. En daarbij onnoemelijk veel wildlife gezien. Toen ik mezelf in de zomer van 2012 voorbereidde op een reis om de tijger, mijn favoriete dier van jongs af aan, te gaan zien, schrok ik door alle verhalen, feiten en prognoses die ik las. Deze waren dermate schokkend dat ik besloot er iets mee te doen.

Wat dat zou worden, wist ik toen nog niet. In september 2012 bezocht ik het innovatiecongres TEDx. Daar sprak Manon Ossevoort, beter bekend als het ‘tractormeisje’. Zij was met een tractor van Nederland naar Kaapstad gereden en had met haar reis veel publiciteit gekregen. Dat element zorgde ervoor dat ik wist wat me te doen stond.

Wat me steeds duidelijker werd, was dat de situatie van tijgers eigenlijk bij velen onbekend was (en nog is). En juist het bewust maken van mensen werd door veel experts benoemd als een belangrijke randvoorwaarde om tijgers te kunnen redden.

Ik begon mijn idee met vrienden en bekenden te delen en mijn plan begon steeds meer vorm te krijgen. En in de winter van 2012 besloot ik, na een paar maanden in het luchtledige te hebben gezweefd, een bewustzijnscampagne uit te gaan voeren. Ik besloot me voor te gaan bereiden en na zes maanden van voorbereiding zou ik zes maanden door alle tijgerlanden reizen om aandacht te vragen voor het lot van tijgers.

Unieke reis

Ik bedacht me dat de reis uniek zou moeten zijn om publiciteit te verkrijgen. Dat unieke werd TigerTrail, een reis door 31 landen waar de tijger ooit heeft geleefd en nog steeds leeft. Een reis die nog nooit iemand in de wereld aaneengesloten heeft gemaakt. Een reis die bovendien zoveel mogelijk online, real time en multi media door mij zou worden verslagen. En bovendien een reis die niet zonder risico’s zou zijn, gelet op de vele gevaren die er op de loer zouden liggen.

 

31 landen

 

Van half mei tot half november 2013 heb ik een bewustzijnscampagne voor de met uitsterven bedreigde tijger ondernomen. Deze moderne expeditie had als doel mensen meer bewust te maken van situaties waarin tijgers zich (overal op de wereld) bevinden. Samen met een team enthousiaste vrijwilligers zijn veel activiteiten bedacht en uitgevoerd. Sommige activiteiten zijn succesvol geweest, andere weer niet. Het resultaat? TigerTrail is onder de aandacht geweest van zo’n kwart miljard mensen, met name in Aziatische landen. En naast Nederland is er ook de nodige aandacht geweest in landen als Spanje en de Verenigde Arabische Emiraten.

Die 31 landen heb ik niet gehaald. Soms kwam dat doordat het qua planning niet uitkwam, maar de meeste landen heb ik gemist vanwege het niet kunnen verkrijgen van een visum. Bepaalde landen zaten niet te wachten op iemand die tijgers wilde redden. Landen die ik heb moeten missen zijn Irak, Turkmenistan, Mongolië, Myanmar, Bhutan, Noord-Korea en Pakistan. Als je naar dit lijstje kijkt, is het niet vreemd dat ik juist in een aantal van deze landen geen visum heb kunnen krijgen.

Ook zou ik naar Brunei gaan. Voordat ik vertrok was het onduidelijk of er tijgers op Borneo (en dus mogelijk ook in Brunei) zouden hebben geleefd. Tijdens mijn reis werd duidelijk dat dit niet het geval was waardoor ik heb besloten om niet naar Brunei te gaan. 31 werd uiteindelijk 30.

Indeling reis

Ik heb mijn reis destijds opgeknipt in 9 delen, gericht op de 9 ondersoorten van tijgers die er ooit hebben geleefd.

Route-ENG

De route van de TigerTrail begon in het gebied waar de inmiddels uitgestorven Kaspische tijger heeft geleefd, het gebied rond de Kaspische zee. Vervolgens ben ik naar het gebied van de Amur tijger (die in het Noordoosten van China en in het Russische Verre Oosten leeft) gegaan. Ik weet dat er ook nog tijgers in Noord Korea leven en wilde daarom ook graag naar dat gebied maar dat mocht niet baten, temeer omdat naar zeggen juist in dat gebied atoomproeven zijn/worden gehouden.

Vervolgens heb ik het gebied van de (critically endangered) Zuid China tijger bezocht en heb daarna landen als Vietnam, Laos, Cambodja en Thailand aangedaan waar de Indochinese tijger leeft.

Daarna ben ik naar Indonesië gegaan waar zelfs drie tijgerondersoorten hebben geleefd (naast de nog in leven zijnde Sumatraanse tijger waren daar ook de Balinese en de Javaanse tijger).

En tenslotte ben ik vertrokken naar het gebied van de Bengaalse tijger (naar landen als Bangladesh, India en Nepal).

Bijzondere locaties

Tijdens mijn reis heb ik vele bijzondere tijgerlocaties bezocht. Ik wilde graag naar de regio waar de naam van de tijger vandaan kwam (Irak, de rivier de Tigris) maar dat lukte helaas niet. Wel kwam ik in gebieden waar speciale ‘herintroductie’ projecten zouden moeten gaan plaats vinden (als Kazakhstan, Iran en Zuid-Korea) en ik heb alle gebieden bezocht waar de  5 overgebleven tijgerondersoorten nog in leven zijn. Velen hebben me gevraagd of ik alle overgebleven tijgersoorten in het wild heb gezien, maar dat is welhaast onmogelijk. Tijgers zijn erg schuw en laten zich in sommige gebieden haast niet zien. Wel heb ik alle zes nog in leven zijnde tijgersoorten onafgebroken in één reis mogen zien, vijf ervan in dierentuinen.

Daarnaast heb ik ook vele locaties bezocht waar de tijger juist niet thuis hoort, als dierentuinen, musea, tijgerfokkerijen en zwarte markten.

TigerTrail activiteiten

Voor en tijdens TigerTrail is er een groot aantal activiteiten ontplooid. Een deel ervan heeft helaas niet heeft gebracht wat ervan verwacht werd. Toch kunnen we zeggen dat deze activiteiten ertoe hebben bijgedragen dat TigerTrail onder de aandacht is gekomen van zo’n kwart miljard (250 miljoen) mensen, met name in Azië.

Welke activiteiten zijn o.a. uitgevoerd?

  • er zijn wedstrijden georganiseerd:
    • voor singer-songwriters: wie maakt de nieuwe ‘eye of the tiger’?
    • voor illustratoren en striptekenaars: wie maakt de beste cartoon over tijgers?
    • voor modellen en fotografen: wie beeldt het beste de verschrikkelijke situatie van tijgers uit?

mopho-banner

 

  • er is een oproep gedaan aan de wereldleiders die in St Peterburg, Rusland, bijeenwaren voor de G20-top.
  • er is een lesprogramma ontwikkeld voor scholieren tussen 8 en 12 jaar.
  • er is een stripboek gemaakt over Thrimbo, een jong tijgertje dat zijn moeder, broertjes en zusjes kwijt is.
  • er zijn diverse mailings verzonden naar media en andere (mogelijke) belanghebbenden.
  • er zijn per week zijn 2-3 blogs over TigerTrail gepost.
  • in totaal zijn zo’n 500 posts op Facebook geplaatst.
  • iedere dag is frequent getwitterd (gem. zo’n 10x per dag).
  • er is een aanvraag gedaan voor het Guinness Book of World records.